Onze missie 2020

100.000 mensen thuis laten komen in een harmonieuze, onvoorwaardelijke, authentieke (liefdes)relatie in zichzelf en bij hun partner.

René Faes

Ik kan me nog goed herinneren dat ik me als kind eenzaam voelde. Een diep verlangen naar aandacht, bevestiging en liefde van de mensen om mij heen.

Ik groeide op in een prima gezinssituatie, maar toch voelde ik me afgescheiden, anders en alleen. Op de basisschool en ook later op de middelbare voelde ik me anders en bleef ik op zoek naar een groep om bij te horen. Om erkenning te krijgen en om geaccepteerd te worden.

Rond mijn 15e kwam mijn eerste liefdesrelatie op mijn pad. De vakantie met vrienden werd overgeslagen, de avonden naar de kroeg werden afgezegd en op iedere nieuwe uitnodiging was het antwoord vrijwel altijd ‘nee’.  Vrienden werden gelost, het contact met familie verminderd en het innerlijke vuurtje doofde langzaam steeds verder uit. 

Ik besteedde geen geld aan mezelf, geen tijd aan mezelf, geen aandacht aan mezelf en deed vrijwel niets meer wat ik zelf diep van binnen wilde. Dit voelde ik wel. Een knagend gevoel, diep van binnen. Een diepe pijn door het niet erkennen van wie ik daadwerkelijk ben.

Het knagende rotgevoel dat regelmatig naar boven kwam werd al snel opgevuld door een wiet-verslaving, online-porno, feestjes en later af en toe ook het gebruik van harddrugs. Verdoven, dan hoef je het niet te voelen.

Het gevoel van jezelf wegcijferen, niet erkennen en op den duur zelfs haten is niet in letters te omvatten. Iedere keer opnieuw niet voor jezelf opkomen, niet voor jezelf kiezen, je eigen pad niet lopen is een directe steek richting de ziel (zo voelt het..)

Na 3 jaar escaleerde de situatie met een zelfmoordpoging van mijn toenmalige vriendin en opname in een psychiatrie tot gevolg.

Ik kon het niet langer volhouden. Het was niet meer mogelijk om met allerlei maskers, leugens, truukjes en omwegen mezelf en mijn omgeving voor de gek te houden. Het ging niet goed met me en er moest drastisch iets veranderen.

Mijn gevoel was inmiddels uitgeschakeld, emoties werden niet echt meer gevoeld en met mijn laatste beetje kracht zette ik mijn toenmalige vriendin uit huis.

De maanden die volgenden bracht ik vrijwel volledig alleen door. Weekenden alleen camperen, veel wandelen, boeken lezen en avonden alleen voor de tent, in gedachten, terugdenkend aan de tijd die geweest is. Wie ben ik nu geworden? Wat wil ik in mijn leven? Waar verlang ik naar? What the f#@% is allemaal gebeurt de afgelopen jaren?

De impact van meer dan 15 jaar mezelf wegcijferen, een nietsnut vinden, afbranden, haten en kleineren werd maanden later pas duidelijk. 

Inmiddels zijn we een aantal jaar en een gigantische lading aan ervaringen en wijsheden verder. De sporen van mezelf wegcijferen zijn nog steeds voelbaar. Het is blijkbaar een ‘deel’ van mij geworden. Een deel dat mij probeert te ‘beschermen’ van mijn daadwerkelijke gevoel. Een laag dat zich om mijn ware-zelf heeft gewikkeld.

Iedere keer als deze laag doorzien wordt kom ik terug bij mijn gevoel. Het diepe gevoel van zelfliefde, acceptatie en verbinding. Maar ook de eenzaamheid, pijn en haat van vroeger wordt door deze laag afgeschermd en na het doorbreken ervan diep voelbaar.

Met diepe dankbaarheid blik ik terug op mijn leven. Op de levenslessen uit de voorgaande relaties die blijkbaar nodig waren om mijn ware zelf te herontdekken. Op de lessen die ervoor zorgt dat heling in mezelf en de mensen om mij heen kan plaatsvinden. Want ja, dit proces heeft niet alleen betrekking op mij, maar iedereen, waarmee ik ooit in contact heb gestaan.

Naarmate de verbinding met mezelf sterker werd kwam ook mijn missie steeds sterker naar voren.

Niemand verdient het om zichzelf weg te cijferen, kapot te gaan aan zelfhaat en uiteindelijk op te branden aan het gebrek aan zelfliefde. Het is simpelweg verschrikkelijk. Dit is waarom wij Bevrijd Leven.nu hebben opgericht.

René

Sabine de Heer

Mijn leven was een verschrikkelijke lijdensweg…

 

Daar kwam ik als ziel op aarde in een kil en koud gezin. Met ouders die totaal niet in verbinding stonden met zichzelf en elkaar. Met een moeder die mij lichamelijk en geestelijk ervan langs gaf. Ik ging altijd angstig, sluipend en op mijn hoede door het leven. Het was altijd afwachten wat ik nou weer verkeerd had gedaan. Na jaren ging ik zo gevoelloos door het leven dat ik geen enkel benul meer had wat ik precies deed. Jaren zijn voorbij gegaan die ik me niet meer kan herinneren, omdat ik mezelf letterlijk verstopt had in mijn eigen lichaam. Ik zat helemaal dicht en verstopt van de emoties, maar ook, heb ik nooit in mijn leven op geen enkele manier mijn vrije expressie mogen tonen.

 

Al vrij snel ging ik het huis uit en zocht ik een toevlucht in een relatie. Als ik maar ging samenwonen zou ik weg zijn thuis en nooit meer hoeven terugkomen. Alleen lukte het niet, daar had ik de financiële middelen niet voor. De relatie hield geen stand, want alles wat ik had meegemaakt werd gespiegeld in mijn relatie. Emoties werden wakker gemaakt, uitbarstingen vonden plaats en je kunt je voorstellen hoe dat eindigt. Wat voelde ik me dood ongelukkig, eenzaam en verdrietig zonder partner en zonder familie. Keihard ben ik hierdoor geworden, aanpakken en doorgaan.

 

Mijn leven bestond uit hard studeren, veel werken en slapen. Een sociale kring had ik niet, want onze familie werd vroeger als raar bestempeld. Ik werd altijd afgezonderd van vriendjes en vriendinnetjes en moest thuis altijd taken voor mijn moeder uitvoeren. Boos was ik hierover, want op dat moment had ik niemand om naar uit te reiken, ik stond er helemaal alleen voor. Ik sloot mezelf dan ook maar op in mijn studentenkamer met Netflix. Dat was op dat moment het enige waar ik werkelijk voldoening uit haalde.

 

Op een dag besloot ik met studiegenoten een ayahuasca ceremonie bij te wonen. Ik ben die avond nog nooit zo ziek geweest in mijn leven. Ziek van het leven, de pijn & emoties. Het heeft iets in mij wakker gemaakt en ik ben mezelf toen gaan verdiepen in het pad van spiritualiteit. Echter heeft dat mij toen nog verder weggebracht van wie ik werkelijk ben. Ik begon het leven alleen als positief te bekijken en sloot daarmee alle ervaringen en mijn verleden uit. Ik las veel, leerde veel en nam dat als de enige echte waarheid aan. Ik ging in de dualiteit van het donker naar het licht.Nieuw relaties ontstonden, maar ik miste de diepgang, de passie en de verbinding. Dat was logisch want ik sloot een deel van mijzelf af dus hoe kan ik dan verbinden met een ander.

 

Op het juiste moment kwam op mijn pad wat nodig was om aan mezelf te werken. Wat ik precies gedaan en gevolgd heb kun je terugvinden in de CV. Toen opende zich een nieuwe wereld, een nieuw begin. En ging ik leren van de relaties met anderen, wat ik daarbij voelde, hoe ik reageerde en waarom. Het was allemaal een pure reflectie van mezelf, van mijn eigen schaduwkanten waar ik aan mocht gaan werken, waardoor de verbinding met mezelf en het contact met anderen veranderde. Dit was op dat moment mijn grootste geschenk, nu nog steeds om mezelf elke dag weer tot in de dieptes te leren kennen.

 

Wat er toen gebeurde was magisch, want ik ontmoette een levenspartner die exact het tegenovergestelde is van hoe ik ben. Die ik af en toe wel kan schieten of mee kan versmelten. Die werkelijk alles in mij losmaakt tot in het diepste van mijn cel, zodat ik mijn innerlijke processen keer op keer mag aangaan tot ik als persoon niet meer besta. Elke dag weer kom ik los van wie ik dacht te zijn en uit ik mezelf (in alle vormen) wie ik op dat moment wil zijn en hoe ik me wil uitdrukken. Dat is pas echt leven! En dat terwijl ik mezelf jaren geleden de vraag heb gesteld is dit nou het leven en waarom besta ik?

 

Nu weet ik pas wat echt leven is en hoe krachtig relaties zijn om jezelf echt te leren kennen en thuis te komen in de liefde in jezelf. En dat is waar het leven begint en dat is mijn missie waar ik nu elke dag mijn bed voor uitkom.

 

Ik verwelkom je dan ook graag in mijn leven, mijn thuis in de Besloten Facebookgroep Nieuwetijdsrelatie – Echte liefde & Innerlijk werk   

Nog meer weten over ons?

  • Ik haat de leugenaar

    Ik haat de leugenaar

    Auteur: Sabine de Heer Ik wil vandaag een ervaring delen uit onze relatie….die betrekking heeft op innerlijke stukken. Een stukje uit het boek wat ik aan het schrijven ben Pss: wil je op de hoogte blijven, laat het dan even weten. Nu is het kwartje gevallen waarom mijn vader René niet vertrouwde toen ik hem […]Lees/bekijk meer...
  • Van GEVEN en GAAN naar ONTVANGEN

    Van GEVEN en GAAN naar ONTVANGEN

    Auteur: Sabine de Heer Soms ontvang ik inzichten die ik echt even met de wereld moet delen. Ik vind het zo interessant om te zien en te voelen wat er speelt in de wereld van mens tot mens en op het gebied van relaties. Tijdens een gesprek op de bank werd iets zo helder. Het […]Lees/bekijk meer...
  • Zelfliefde (lost & found)

    Zelfliefde (lost & found)

    Auteur: René Faes Ik kan me nog goed herinneren dat ik me als kind eenzaam voelde. Een diep verlangen naar aandacht, bevestiging en liefde van de mensen om mij heen. Ik groeide op in een prima gezinssituatie, maar toch voelde ik me afgescheiden, anders en alleen. Op de basisschool en ook later op de middelbare […]Lees/bekijk meer...
  • Mijn man, de rots in de branding

    Mijn man, de rots in de branding

    Auteur: Sabine de Heer Ik dacht dat hij de rots in de branding was, maar dit werd al vrij snel onder mijn voeten weggeveegd. Daar stond ik dan met een gebroken hart, helemaal alleen. Mijn steun en toeverlaat die mij kwam helpen toen mijn moeder mij besloot om uit huis te gooien. Hij zou mij […]Lees/bekijk meer...
  • Mijn levenspartner (tweelingziel) ontmoet via Tinder

    Mijn levenspartner (tweelingziel) ontmoet via Tinder

    Auteur: Sabine de Heer Hier lees je mijn persoonlijke verhaal van mijn (tweelingziel)relatie. Van de ontmoeting tot nu. Wanneer ik wist dat ik hem ging ontmoeten. Belangrijke processen waar we te maken hebben gehad en wat je zeker moet weten om een (tweelingziel)relatie te laten voortbestaan. Waarschijnlijk heb je al veel artikelen gelezen met betrekking […]Lees/bekijk meer...